دلایل احساس ناراحتی زمان دویدن وتلاش درجهت رفع این مشکل

:: دلایل احساس ناراحتی زمان دویدن وتلاش درجهت رفع این مشکل

 

دویدن یکی از محبوبترین و ساده ترین ورزش هاست اما برخی افراد با دویدن دچار درد پهلو می شوند می خواهیم علت این امر را بفهمیم چرا این حالت پدید می آید و چگونه قابل پیشگیری است؟

 ممکن است در مسیر دویدن یا در حین مسابقه باشید که ناگهان درد پهلو به سراغ‌تان می آید، این درد که طیفی از گرفتگی‌های خفیف تا دردهای شدید را در بر می‌گیرد ممکن است در پهلوی راست یا چپ شما احساس شود

اگر شما هم دچار درد پهلو شده‌اید باید بدانید که تنها نیستید، در طی سال گذشته نزدیک به ۷۰ درصد از دوندگان به درد پهلودچارشده اندخوشبختانه راهکارهای متعددی برای کاهش این دردها وجود تا با به کارگیری آن‌ها برای همیشه از شر درد پهلو خلاص شوید.

علت درد پهلو در دویدن چیست؟

علی‌رغم شیوع گسترده این مشکل هیچ‌کس تا کنون پاسخ دقیق و روشنی مبنی بر علت بروز آن بیان نکرده است بعضی از کارشناسان عقیده دارند درد پهلو ناشی از انقباض و فشار دیافراگم است یعنی ظهور پدیده ای به نام ایسکمی یا نرسیدن خون کافی به دیافراگم.

در حین دویدن فشار زیادی روی ماهیچه های شکمی وارد می‌شود و شما با تنفس سریع شش‌ها را منبسط کرده و حجم ریه‌ها را افزایش می‌دهید. این فشار دو طرفه از بالا و پایین روی دیافراگم، خون را از آن خارج می‌کند و دیافراگم دچار کمبود اکسیژن شده و در نهایت به دلیل انقباض عضلات گرفتگی دردناکی را به همراه دارد.

تئوری دیگری می گوید این دردها حاصل سوزش صفاق جداری شکم است. صفاق جداری غشایی است که دور شکم را فرا گرفته و وظیفه‌ی حفاظت از ارگان‌های داخلی شکم را برعهده دارد. علاوه بر دوندگان، بسکتبالیست‌ها، شناگران، سوارکاران و دوچرخه‌سواران نیز دچار درد پهلو می‌شوند

خوشبختانه درد پهلو در حین دویدن برطرف می شود و خبر خوب این‌که حتی ورزشکاران حرفه‌ای هم به آن دچار می‌شوند، البته قطعاً کمتر از آماتورها

مواردقابل توجه قبل ازدویدن

1-غذای چرب و پر فیبر نخورید:

غذا ممکن است فشار دیافراگم را بیشتر کند. خوردن غذای چرب قبل از ورزش باعث سنگین شدن معده و در نتیجه فشار روی دیافراگم می‌شود. بنابراین علاوه بر این غذاهای پُرفیبر مشکلات گوارشی مثل تهوع و دل درد را نیز به همراه دارد فاصله بین خوردن غذا و دویدن باید در حد امکان زیاد باشد. یک تا ۲ ساعت زمان مناسبی است. اگر مجبور شدید غذا بخورید غذاهای کم حجم و زود هضم میل کنید.

2-آبمیوه‌ها را از قلم بیاندازید:

نوشیدن آبمیوه‌ها قبل از ورزش باعث بروز درد پهلو می‌شوند، این در حالی است که آب و دیگر نوشیدنی‌های ورزشی تأثیر منفی کمتری دارند. قبل از دویدن از نوشیدن مایعاتی با کربوهیدرات و اسمولالیته بالا خودداری کنید.اسمولالیته با غلظت مایعات رابطه دارد و هر چه اسمولالیته مایعاتی که می‌نوشید نزدیک به اسمولالیته بدن باشد، جذب آن برای بدن آسان‌تر است.

3-اندام‌های درونی شکم را تقویت کنید:

قوی کردن اندام‌ها و عضلات عرضی شکمی به کاهش درد پهلو و سوزش صفاق جداری شکم کمک می‌کنند و آن رابه حداقل می رسانند. تقویت این ماهیچه‌ها باعث می‌شود به عنوان کمربندی محکم از اندام‌های درونی محافظت شود و فشار روی دیافراگم به حداقل برسد. می توانید با انقباض ماهیچه‌ها و سفت کردن شکم در جهت موافق ستون فقرات و انجام شماری از حرکات ورزشی آن‌ها را قوی کنید.

4-درست ایستادن:

صاف ایستادن باعث می‌شود کمتر دچار درد شوید. کسانی که مبتلا به کیفوز، گوژ پشتی و انحنای نامتعارف ستون فقرات هستند بیشتر به این دردها دچار می‌شوند.

5-گرم کردن را پشت گوش نیاندازید:

واقعیت این است که تحقیقی مبنی بر صحت تأثیر گرم کردن در جلوگیری از درد پهلو وجود ندارد اما در هر صورت بالا بردن ضربان قلب و دمای عمومی بدن همیشه لازم است و از بروز آسیب‌هایی از این قبیل تا حدی جلوگیری می‌کند.

 

مواردقابل توجه درحین دویدن:

1-ریتم دویدن خود را پیدا کنید:

اگر تازه کار هستید، با شمارش تعداد نفس‌هایتان آن را متعادل و ثابت نگه دارید. اگر تنفس منظمی داشته باشید احتمال اینکه به درد پهلو دچار شوید کمتر است. نفس کشیدن را فراموش نکنید.

2-با هر برخورد پایتان به زمین بازدم کنید:

اگر نمی خواهید در نیمه‌ی راه متوقف شوید با کم کردن سرعت و تمرکز، وقتی پای مخالف‌تان را روی زمین قرار می‌دهید تنفس عمیق شکمی به شما کمک بزرگی می کند. پس اگر گرفتگی در پهلوی چپ‌تان است، زمانی که پای راست‌تان به زمین اصابت می‌کند بازدم کنید.

3-بایستید، نفس بکشید و دست‌هایتان را به بالا بکشید:

یک نفس طولانی و عمیق بکشید و دست‌هایتان را به سمت بالا بکشید و نگه دارید. می‌توانید از کمر به سمت مخالف گرفتگی خم شوید و با دست دیگر روی محل درد فشار وارد کنید.

4-کمی نمک مزه‌مزه کنید:

زمانی که از دویدن طولانی باز می‌گردید، بدن باید الکترولیت‌هایی را که از دست داده را جایگزین کند. یک بسته نمک کوچک همراه داشته باشید و بعد از دویدن کمی از آن را مزه مزه کنید.

 

 

 

 

 

 

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیاردلایل احساس ناراحتی زمان دویدن وتلاش درجهت رفع این مشکل
برچسب ها : دویدن ,پهلو ,دچار ,فشار ,دیافراگم ,شوید ,صفاق جداری ,داشته باشید ,ستون فقرات ,بازدم کنید ,بالا بکشید

گرمادرمانی وسرمادرمانی

:: گرمادرمانی وسرمادرمانی

هم سرما و هم گرما می توانند به کاهش درد کمک کنند. با این حال، گاهی تصمیم گیری در این باره که در یک مورد خاص کدام مناسب تر است، گیج کننده می شود.

این نکات ممکن است به شما کمک کنند:

1-از سرما برای دردهای حاد و جراحت های تازه که متورم / ملتهب هستند، می توان استفاده کرد.

2-از گرما برای دردهای مزمن و یا جراحتی که یک روز یا بیشتر از آن گذشته است، استفاده می شود.

در نهایت، شما باید بهترین گزینه را برای التیام دردهای خود انتخاب کنید. اگر سرما احساسی ناخوشایند به شما می دهد، ممکن است حرارت برایتان راحتی بیشتری فراهم کند.

با این حال، باید به نوع آسیب دقت کنید. انواع مختلف آسیب ها، نیاز به درمان های متفاوتی دارند.

در موارد پزشکی و درمانی، حرارت و سرما را نمی توان با یکدیگر جایگزین کرد.

گرما درمانی برای تسکین درد

حرارت آرامش بخش است. به همین دلیل است که عضلاتی که زیاد کار می کنند، بهترین پاسخ را به گرما می دهند. حرارت خون را به جریان می اندازد، اسپاسم را شل می کند و درد عضلات را تسکین می دهد. درمان با گرما را گرما درمانی نیز می نامند.

گرما درمانی چگونه است؟

عضلاتی که زیاد از آن ها کار کشیده می شود به دلیل ترشح ماده ای شیمیایی به نام اسیدلاکتیک، دچار درد می شوند. هنگامی که عضلات تحت فشار قرار گرفته و از اکسیژن محروم می شوند، اسیدلاکتیک تجمع می یابد. وقتی جریان خون در منطقه آسیب دیده کاهش می یابد، اسیدلاکتیک محصور می شود؛ در نتیجه عضلات دردناک می شوند. گرما درمانی می تواند جریان خون را به حالت طبیعی بازگرداند و فع اسیدلاکتیک را از عضلات سرعت ببخشد.

گرما درمانی چه زمانی کاربرد دارد؟

حرارت برای درمان دردهای مزمن بهترین گزینه است. دردهای مزمن دردهای مداوم یا عود کننده هستند. حرارت باعث از بین رفتن سموم می شود و همچنین سفتی و درد را تسکین می دهد.

اگر شما از یک آسیب مداوم رنج می برید، قبل از ورزش از گرما استفاده کنید؛ زیرا گرما پس از ورزش می تواند درد موجود را تشدید کند.

انواع گرما درمانی

دو نوع گرما درمانی وجود دارد:

با ابزارهای زیر، حرارت موضعی به یک منطقه خاص می رسد:

• بطری آب گرم

• پد گرم کننده

• حوله گرم و مرطوب

دمای بدن شما با:

• حمام داغ

• سونا

• حمام بخار

• دوش داغ

افزایش می یابد.

هنگامی که گرما درمانی می کنید به نکات زیر دقت کنید:

• مراقب باشید مستقیماً با دستگاه های گرمایش تماس نداشته باشید.

• منابع حرارتی را با یک حوله بپوشانید تا از سوختگی پوست جلوگیری شود.

• در طی گرمادرمانی، آب کافی بنوشید.

• از گرمادرمانی به مدت طولانی خودداری کنید.

سرما درمانی برای تسکین درد

به طور کلی، از یخ برای تسکین آسیب های تازه استفاده می شود. هنگامی که بدن شما صدمه می بیند بافت های آسیب دیده ملتهب می شوند که این باعث ایجاد درد، تورم و یا قرمزی می شود. تورم پاسخ طبیعی بدن به آسیب است. متأسفانه، تورم موضعی، بافت های اطراف را فشرده می کند و منجر به درد می شود.

شواهد ،تاثیر درمان با سرما را به اندازه گرما درمانی تائید نمی کند.

درمان با سرما را سرما درمانی می نامند.

سرما درمانی چگونه است؟

یخ آسیب و جراحت را بی حس می کند. سرما رگ های خونی را تنگ کرده و جریان خون را پایین می آورد و باعث می شود تجمع مایع در منطقه آسیب دیده کاهش یابد. اعتقاد بر این است که یخ به کنترل التهاب و تورم کمک می کند و درد را تسکین می دهد، اما علت زمینه ای را درمان قرار نمی کند.

سرما درمانی چه زمانی کاربرد دارد؟

سرما برای دردهای حاد ناشی از آسیبی تازه در بافت ها (التهاب حاد) بهترین گزینه است. یخ برای جراحت های تازه، قرمز، ملتهب و یا حساس استفاده می شود.

سرما درمانی همچنین می تواند باعث رفع التهاب و درد پس از انجام فعالیت های ورزشی شود که شکلی از التهاب حاد است. با این حال، بر خلاف حرارت، شما باید پس از ورزش از یخ استفاده کنید. سرما درمانی می تواند التهاب پس از ورزش را کاهش دهد. گاهی اوقات نیز درمان با سرما می تواند به تسکین درد در آسیب های مزمن کمک کند.

انواع سرما درمانی

سرما تنها باید به صورت موضعی استفاده شود. در هر بار نباید بیش از 20 دقیقه مورد استفاده قرار گیرد. با ابزارهای زیر، حرارت موضعی به یک منطقه خاص می رسد:

• کیسه یخ

• حوله سرد- یک حوله مرطوب که به مدت 15 دقیقه در فریزر قرار داده شده است.

• ماساژ یخ

• بسته ژل سرد

هنگامی که سرما درمانی می کنید به نکات زیر دقت کنید:

• بلافاصله بعد از آسیب و یا ورزش شدید از سرما استفاده کنید.

• همیشه پیش از استفاده از یخ، آن را در یک کیسه قرار دهید و بر روی منطقه آسیب دیده بگذارید.

• اشکالی ندارد که مرتباً مناطق دردناک یا متورم را سرد کنید. با این حال، بهتر است میان این دفعات به بدن خود استراحت بدهید.

• در مناطقی که مشکلات گردش خون وجود دارد، از یخ استفاده نکنید.

• در یک دفعه بیش از 20 دقیقه از یخ استفاده نکنید.

استفاده بیش از حد از سرما می تواند به آسیب بافتی منجر شود.

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارگرمادرمانی وسرمادرمانی
برچسب ها : سرما ,درمانی ,گرما ,آسیب ,استفاده ,حرارت ,گرما درمانی ,سرما درمانی ,آسیب دیده ,منطقه آسیب ,بهترین گزینه ,زیر، حرارت موضعی ,زمانی کاربرد دارد؟

نگاهی گذرابه ورزش ایروبیک وفوایدآن

:: نگاهی گذرابه ورزش ایروبیک وفوایدآن

ورزش ایروبیک وقتی رخ می دهد که اکسیژن موجود باشد . بنابراین هر فعالیت که در آن اکسیژن مورد استفاده قرار می گیرد تا انرژی در ماهیچه ها ایجاد شود، فعالیت ایروبیک یا هوازی نامیده می شود . در حین انجام فعالیت ایروبیک نرخ ضربان افزایش می یابد و موجب می شود که قلب و شش ها شدیدتر اکسیژن گیری کنند . در نتیجه ، خون و اکسیژن به ماهیچه ها و دیگر اعضای حیاتی بدن ، بیشتر از قبل می رسد . سوخت و ساز بدن افزایش می یابد و سیستم ایمنی بدن تقویت می شود

چگونه ورزش ایروبیک را شروع کنیم و به پایان برسانیم؟

ورزش ایروبیک یک فعالیت سه مرحله ی است . گرم کردن به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه با نرخ ضربان ۵۰ الی ۶۰ درصد حداکثر نرخ ضربان قلب . سپس تمرین ایروبیک حداقل ۲۰دقیقه با نرخ ۷۵ الی ۸۰ درصد نرخ ضربان حداکثری قلب انجام می شود و مرحله ی نهایی سرد کردن و آرام کردن بدن به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه با نرخ ضربان قلب در حدود ۵۰ الی ۶۰ درصد حداکثر نرخ ضربان است.

انواع ورزش های ایروبیک

ورزش های ایروبیک به دو گروه تقسیم بندی می شوند:

1-ورزش هایی با شدت و اثر خفیف تا متوسط مثل پیاده روی، شنا، بالارفتن از پله، کلاس های استپ، قایقرانی (با پارو) و اسکی. هر فردی با توجه به وضعیت سلامت خود می تواند هرکدام از این فعالیت ها را انجام دهد. پیاده روی تند همان مقدار کالری که دویدن آهسته (به شرطی که مسافت ها یکی باشد) به مصرف می رساند، می سوزاند. همچنین خطر کمتری از نظر آسیب رسیدن به استخوان ها و عضلات دارد

2-ورزش هایی با شدت اثر بالا، مثل دویدن، تنیس، ورزش های همراه با حرکات موزون، اسکواش. این نوع ورزش ها باید به صورت یک روز در میان انجام شوند و افرادی که اضافه وزن دارند، سالمند هستند، ناتوانی و یا آسیب در بدن شان دارند و دچار سایر مشکلات پزشکی هستند باید با تناوب کمتری انجام دهند و قبل از انجام تمرینات با پزشک مشورت کنند.

کدام ورزش ایروبیک مناسب تر است؟

در کل هیچ نوع ورزش ایروبیک (هوازی) وجود ندارد که به شما سود نرساند. بهترین راه برای استفاده از ورزش های ایروبیک (هوازی) این است که تا آنجا که ممکن است به انواع مختلف ایروبیک بپردازید و فقط به یک نوع از فعالیت های ایروبیک نچسبید. شما می توانید در هر دوره ای ۱۵ دقیقه ای، انواع مختلف از ایروبیک (هوازی) را انجام دهید. علاوه بر این می توانید امروز یک نوع فعالیت ایروبیک (هوازی) انجام دهید و فردا نوعی دیگر را. چیزی که می شود از آن مطمئن بود این است که با این روش تمام گروه های ماهیچه های شما ورزش داده می شوند.

اگر شما بدن روی فرمی دارید، باید ۴تا ۵ روز در هفته به تمرین بپردازید. مدت زمان تمرین از ۳۰ تا ۶۰ دقیقه می تواند باشد. این زمان در برگیرنده ی گرم کردن قبل از تمرین و سرد کردن بدن پس از تمرین نیست. همه ی تمرینات ایروبیک خود را با ریتمی ثابت انجام دهید. سعی نکنید زیاد فشار بیاورید. این کار می تواند موجب آسیب های ناخواسته ای شود. همیشه به حرف بدن تان گوش کنید. هرگز آن قدر ورزش نکنید که به اصطلاح فرسودگی بیاورد. این کار، ضررش بیشتر از نفعش است. یک تصور غلطی وجود دارد که می گوید شما برای انجام ایروبیک (هوازی) حتماً باید در یک سالن ورزشی خوب ثبت نام کنید. اگر شما نگاهی به ورزش های ایروبیکی که در گروه های مختلف ایروبیک قرار دارند بیاندازید، می فهمید که چرا این کار اشتباه است. پیاده روی، دو و دوچرخه سواری. چه نیازی هست که برای انجام اینها به یک سالن ورزشی بروید؟ حقیقت امر این است که شما می توانید به راحتی این ها را در خانه خودتان انجام دهید. به جای دویدن در بیرون، می توانید در خانه در جا بدوید. به جای دوچرخه سواری در بیرون می توانید این کار را روی یک دوچرخه ثابت درخانه انجام دهید.

از مزایای بیشمار تمرینات ایروبیک می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1-ایروبیک برای تمامی سنین مفید است ، چرا که ایروبیک از تمرینات ملایم شروع می شود و به حالت شدیدتر میل می کند.

2-تمرینات ایروبیک برای بهبود تناسب و اندازه ی دست ها ، پاها ودیگر اعضای بدن مثل قفسه سینه و باسن طراحی شده اند.

3-حرفه ای هایی که قصد قوی کردن ماهیچه های دستگاه تنفسی را دارند ، انواع تمرینات ایروبیک در سطوح مختلف را با هم دیگر ترکیب می کنند . این کار موجب سهولت ورود وخروج جریان هوا به ریه ها می شود.

4-تمرینات ایروبیک به بزرگترو قوی تر شدن ماهیچه های قلب کمک می کنند. این نتیجه ی افزایش پمپاژ خون است این گونه تمرین موجب کاهش نرخ ضربان قلب در زمان استراحت می شود.

5-این تمرینات به تحرک ماهیچه های فرد پرداخته و به ماهیچه سازی در سراسر بدن کمک می کند.

6-افزایش گردش خون در حین انجام تمرین های ایروبیک به عادی سازی فشارخون کمک می کند. همچنین به افزایش تعداد گلبول های قرمز و انتقال اکسیژن به دست ها ، پاها و دیگر اعضای بدن کمک می شود.

7-تمرینات ایروبیک با افزایش اعتماد به نفس از طریق کاهش وزن مؤثر وبه تحرک واداشتن بدن به سلامتی روحی کمک می کنند. این موجب کاهش افسردگی واضطراب گشته وعلاوه بر آن احساس شاد کامی را افزایش می دهد.

8-همچنین تمرینات ایروبیک موجب کاهش مشکلات قلبی و عروقی ، افزایش رشد استخوان ها وکاهش پوکی استخوان چه در زن ها و چه در مردها می شود.

9-حرکات ورزشی به افزایش ذخیره سازی انرژی و تسهیل پایداری بیشتر در حین انجام فعالیت های مختلف کمک می کند . تمرینات ایروبیک برای برآوردن نیازهای سیستم قلبی و تنفسی ، قدرت ماهیچه ها ، سوخت و ساز غیر ایروبیک ( بی هوازی) ) سوخت وساز اساسی وسوخت وساز زمان استراحت طراحی شده اند.

 

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارنگاهی گذرابه ورزش ایروبیک وفوایدآن
برچسب ها : ایروبیک ,ورزش ,انجام ,تمرینات ,افزایش ,فعالیت ,تمرینات ایروبیک ,ورزش ایروبیک ,ایروبیک هوازی ,انجام دهید ,موجب کاهش

موادغذایی مفیدبرای ورزشکاران

:: موادغذایی مفیدبرای ورزشکاران

ورزشکاران علاوه بر تمرین و افزایش آمادگی جسمانی باید به برنامه غذایی خود نیز توجه خاصی داشته باشند و مواد مورد نیاز بدن را دریافت کنند.

مواد غذایی ویژه ای هستند که علاوه بر فواید مختلف می‌توانند کارایی ورزشی را نیز افزایش دهند. ورزشکاران بهتر است از 6 نوع غذا حتما استفاده کنند تا بتوانند بهتر ورزش کنند. این مواد غذایی عبارتند از:

1- ماهی سالمون
 
این ماهی امگا 3 دارد و برای قلب خوب است. خوردن این ماهی احتمال ضربان قلب نامنظم را کاهش می‌دهد و از میزان تری گلیسیرید بدن می‌کاهد. انجمن سلامت آمریکا پیشنهاد کرده است که مصرف حداقل 2 بار در هفته از این ماهی می‌تواند مفید باشد. مطالعات محققان ژاپنی نیز نشان داده است که مصرف امگا 3 موجود در روغن ماهی به مدت 8 هفته می‌تواند کارایی ورزشی را افزایش دهد و از فشاری که به ورزشکاران به هنگام ورزش کردن می‌آید بکاهد.

2- چای سبز
چای سبز و سیاه هر دو دارای ریزمغذی‌هایی هستند که مفید است. چای سبز دارای آنتی‌اکسیدانی به نام پلی‌فنول است. گفته می‌شود که چای سبز از میزان کلسترول و تری گلیسیرید در بدن می‌کاهد. در مطالعات انجام شده در دانشگاه واسلا ژاپن به مدت 10 هفته ورزشکاران استقامتی مورد مطالعه قرار گرفتند. بررسی‌ها نشان داد نوشیدن چای سبز باعث افزایش مصرف چربی‌های بدن به عنوان سوخت در زمان ورزش می‌شود.

3- بلغور جو دو سر
 بلغور جو دو سر حاوی فیبرهای قابل حل است. مصرف بلغور دو سر باعث کاهش کلسترول LDL خون می‌شود و احتمال ابتلا به بیماری‌های قبلی را کاهش می‌دهد. خوردن نصف فنجان بلغور جو دو سر حدود 4 گرم فیبر قابل حل وارد بدن می‌کنند. انجمن سلامت آمریکا پیشنهاد داده است که هر فرد روزی 25 گرم فیبر دریافت کند. مطالعات انجام شده در دانشگاه ایالتی پن نشان داده است مردان ورزشکاری که در وعده صبحانه بلغور جو دو سر می‌خورند می‌توانند بیشتر ورزش کنند و قند خون آن‌ها تنظیم می‌شود.

4 – گیلاس
گیلاس حاوی نوعی آنتی‌اکسیدان است که به آن آنتوسیانین گفته می‌شود. این آنتی اکسیدان فوایدی از جمله جلوگیری از ایجاد تومور، افزایش توانایی بصری و افزایش سلامت قلب دارد. مطالعات انجام شده بر روی زنان جوان و میانسال به مدت 18 سال نشان داده است که مصرف گیلاس 32 درصد از احتمال حمله قلبی می‌کاهد. ضمنا خوردن آب گیلاس باعث کاهش درد عضلات در دوندگان استقامت می‌شود.

5- موز
موز حاوی پتاسیم است. خوردن موز باعث کاهش فشار خون می‌شود. هنگامی که ما عرق می‌کنیم پتاسیم از بدن خارج می شود. در حالی که ما برای جلوگیری از اسپاسم عضلانی به آن احتیاج داریم. یک موز به طور متوسط 422 میلی‌گرم پتاسیم دارد و خوردن آن برای تجدید قوا بعد از ورزش مفید است. خوردن موز قبل از ورزش نیز مفید است زیرا کربوهیدرات مورد نیاز بدن را تامین می‌کند.

6- کینوآ
کینوآ نوعی از غلات است که سرشار از فیبر است. کینوآ حاوی ویتامین و پروتئین نیز هست که برای بدن ورزشکاران لازم است. خوردن این ماده غذایی در وعده صبحانه مفید است. می‌توان کینوآ را با برنج نیز مصرف کرد. کینوآ باعث کاهش کلسترول خون شده و از ایجاد بیماری‌های قلبی جلوگیری می‌کند. کینوآ جزو معدود مواد غذایی است که 9 آمینو اسید اصلی را دارد. آمینو اسیدها برای جلوگیری از کاهش حجم عضلات و ریکاوری بعد از ورزش لازم هستند.

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارموادغذایی مفیدبرای ورزشکاران
برچسب ها : ورزش ,خوردن ,کاهش ,می‌شود ,مصرف ,افزایش ,باعث کاهش ,نشان داده ,مواد غذایی ,مطالعات انجام ,گفته می‌شود ,سلامت آمریکا پیشنهاد ,انجمن سلامت آمریکا

قوانین ومقررات بازی هفت سنگ

:: قوانین ومقررات بازی هفت سنگ

1ـ بازي در سه ست و حداکثر زمان در هر ست 5 دقيقه مي‌باشد.

2- تيمي برنده بازي است که برنده دو ست  (گيم) شود.

3ـ زمين بازي 15 נ14 متر (نصف زمين بسکتبال) مي‌باشد.

4ـ در صورتي که بازيکنان مهاجم هيچکدام نتوانند سنگ‌ ها را مورد هدف قرار دهند، تيم مدافع برنده آن ست خواهد بود.

5ـ در صورتي که بازيکن مدافع بيش از 5 ثانيه توپ را در دست خود نگاه دارد خطاي 5 ثانيه اعلام و به بازيکن مهاجم اجازه چيدن يک سنگ را بدون مزاحمت مي‌دهند. (قانون 5 ثانيه)

6ـ بازيکن مهاجم بعد از چيدن سنگ‌ها اگر دست خود را بالا ببرد (قبل از اعلام هفت‌سنگ توسط وی) مدافعين حق زدن وي را ندارند.

7ـ خارج شدن توپ از زمين خطاست و بازيکن مدافع مي‌تواند براي آوردن توپ از زمين خارج شود.

8– هر تيم مدافع حق دارد در مدت 20 ثانيه توپ را نگه دارد و در اين زمان اگر پرتابی صورت ندهد خطا محسوب مي‌شود و يک سنگ چيده مي‌شود. (قانون 20 ثانيه)

 

9ـ براي هرگونه حادثه غيرقابل پيش‌بيني زمان متوقف مي‌شود.

خطاها

ـ لمس خط پرتاب توسط فرد پرتاب کننده خطا بوده، که نوبت پرتاب را از دست می دهد و در صورت ريخته شدن سنگ‌ها، دوباره سنگ‌ها چيده می شوند.

ـ خارج شدن بازيکنان تيم مهاجم با توپ و بدون توپ از زمين بازی خطا بوده و بازيکن خاطي بايد زمين بازي را ترک نمايد.

ـ بازيکنان مدافع نمي‌توانند مانع حرکت افراد مهاجم شوند، آنها مي‌توانند با پاسکاري و حرکت، مهاجمين را با توپ بزنند، در غيراينصورت بازيکن خاطي اخراج مي‌شود.

ـ زدن بازيکنان مهاجم با پرتاب توپ صحيح است. لمس کردن بدن مهاجم با توپ خطاست و بازيکن خاطي بايد زمين بازي را ترک نمايد.

ـ عبور کامل يک پاي مدافع از قوس نيم‌دايره (قوس دفاع) خطا محسوب مي‌شود و يک پرتاب اضافه به تيم مقابل داده مي‌شود (لمس خط خطا نيست).

– لمس بازيکنان مهاجم بايد هنگام پرتاب درنيمه دايره مقابل خط پرتاب باشد.

– حداکثر فاصله خط محيطي با انتهاي فضاي سالن 3 متر مي‌باشد.

 

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارقوانین ومقررات بازی هفت سنگ
برچسب ها : مهاجم ,زمين ,پرتاب ,بازيکن ,مي‌شود ,مدافع ,زمين بازي ,بازيکن خاطي ,بازيکنان مهاجم ,خاطي بايد ,بايد زمين

5اشتباه رایج دردویدن که باعث می شودنتوانیدوزن کم کنید.

:: 5اشتباه رایج دردویدن که باعث می شودنتوانیدوزن کم کنید.
بدون شک دویدن یکی از تمرینات هوازی مؤثر برای کاهش وزن و فرم گرفتن اندام تحتانی است. اما اگر برخی اصول در دویدن رعایت نشود نه تنها تلاش شما برای کاهش وزن بی‌نتیجه می‌ماند بلکه حتی ممکن است وزن‌تان نیز بالا برود.

اشتباه اول: مصرف کالری بیش از میزان موردنیاز

حتی اگر چندبار درهفته می‌دوید، اگر بیشتر از کالری مصرفی‌تان، کالری نسوزانید، شاهد تفاوتی در وزن نخواهید بود. ممکن است نسبت به پیش از شروع دویدن، گرسنه‌تر باشید و بیشتر از مقداری که بدانید بخورید. یکی از استراتژی‌هایی خیلی از کسانی که دویدن را به منظور کاهش وزن انجام می‌دهند و آن را مفید می‌دانند، تقسیم و پخش کالری در طول روز است. سعی کنید ۵ یا ۶ وعده مختصر بخورید، بنابراین ولع نخواهید داشت و پرخوری نمی‌کنید.

اطمینان حاصل کنید که خوراکی‌های سالم می‌خورید، مانند میوه‌جات و سبزیجات، هله هوله نخورید چون اغلب کالری زیادی دارد، سیرتان نمی‌کند و می‌تواند برانگیزاننده احساس گرسنگی باشد. سعی کنید برنامه غذایی داشته باشید تا انتخاب وعده‌های اصلی و میان‌وعده‌ها حساب‌شده‌تر صورت گرفته و درنتیجه سالم‌تر باشد. اگر بدانید که باید هرچیزی که می‌خورید و می آشامید را روی کاغذ بیاورید، احتمالاً وادار خواهید شد پیش از گذاشتن چیزی در دهان‌تان، دوباره در موردش فکر کنید.

شما باید مطمئن شوید که می‌دانید دقیقاً هر روز چند کالری نیاز دارید، این آگاهی به شما کمک خواهد کرد، بفهمید برای کاهش ۳۵۰۰ کالری که معادل نیم کیلو است، چکار باید بکنید. بنابراین، اگر ۱۵ مایل در هفته می‌دوید، یعنی حدود ۱۵۰۰ کالری در هفته می‌سوزانید ( با فرض این‌که ورزش دیگری نمی‌کنید). برای کاهش ۳۵۰۰ کالری، شما باید ۲۰۰۰ کالری در هفته بسوزانید یا حدود ۲۸۰ کالری روزانه کم کنید تا نیم کیلو در هفته کاهش وزن داشته باشید. پس اگر وزن کم نکرده‌اید دلیلش می‌تواند مصرف کالری بیش از مقدار لازم باشد.

اشتباه دوم: به اندازه کافی نمی‌دوید

اگر مدت‌هاست می‌دوید و هیچ وزنی کم نکرده‌اید یا حتی نیم تا یک کیلو هم اضافه کرده‌اید، دلیلش شاید کم دویدن باشد، احتمالاً اگر مسافت طی شده را به‌طور هفتگی افزایش می‌دادید، بیشتر موفق می‌شدید. واقعاً هیچ عدد جادویی برای میزان مسافت هفتگی وجود ندارد. با این‌حال هرچقدر کالری سوزی بیشتری داشته باشید، احتمال موفقیت‌تان در کاهش وزن بیشتر خواهد بود و یا دست‌کم وزن کنونی‌تان را حفظ خواهید کرد.

اشتباه سوم: نوشیدن کالری زیاد هنگام دویدن

زمینه دیگری که دونده‌ها مخصوصاً آن‌هایی که مسافت‌ طولانی مانند نیمه ماراتن یا ماراتن را می‌دوند، در آن دچار مشکل می‌شوند، نوشیدن کالری فراوان است. به‌جز زمانی‌که یک مسافت طولانی را به مدت بیشتر از ۹۰ دقیقه می‌دوید، نیازی به آشامیدن نوشیدنی ورزشی حین یا بعد از دویدن وجود ندارد. اگر طولانی‌تر می‌‍ دوید، نوشیدنی‌های ورزشی مانند Gatorade می‌تواند جایگزین الکترولیت‌ها شود. به‌طور کلی، وقتی نمی‌دوید، سعی کنید نوشیدنی‌های ورزشی، آب میوه‌ها و نوشابه‌ها را محدود نمایید چون کالری زیادی به رژیم غذایی‌تان خواهند افزود، اما سیرتان نخواهند کرد.آب خالص برای حفظ آب بدن هنگام دویدن در مسیرهای کوتاه‌تر و همچنین آب رسانی دوباره به بدن بعد از آن خوب و مفید است.

اشتباه چهارم: تنوع ندادن به دویدن‌ها

اگر همیشه مسافت یکسان را با همان سرعت همیشگی می‌دوید، بدن‌تان شروع به عادت کردن به آن خواهد کرد. عضلات شما پیوسته درحال سازگارکردن خودشان با خواسته‌هایی هستند که از آن‌ها دارید، بنابراین اگر تغییراتی ایجاد نکنید، پیشرفت خاصی هم نخواهید داشت.

بدن شما با تمرین، هنگام دویدن با بازدهی بیشتری عمل خواهد کرد، بنابراین با ادامه دادن تمرینات قدیمی و بدون ایجاد تغییرات، کالری کمتری خواهید سوزاند. به همین دلیل بعضی از دوندگان مبتدی، در آغاز پیشرفت‌هایی در کاهش وزن دارند اما بعد در یک وضعیت ثابت و بدون تغییر می‌مانند و حتی ممکن است مجدداً چند کیلو هم اضافه کنند.

مطلب مرتبط: علت توقف کاهش وزن چیست؟

اگر همیشه با سرعتی یکنواخت می‌دوید، سعی کنید دست‌کم یکی از دوهای هفتگی‌تان سرعتی متفاوت و اینتروال داشته باشد. می‌توانید با گرم کردن طی یک مایل و سپس یک دقیقه دویدن با سرعت بیشتر شروع کنید (تنفس عمیق اما کنترل شده) و بعد یک دقیقه با سرعت پایین جهت ریکاوری بدن بدوید. هر مایل برابر ۱.۶ کیلومتر است.

این الگو را تا دو مایل ادامه دهید، سپس ۵ تا ۱۰ دقیقه بدن را سرد کنید. اگر این‌کار برای‌تان راحت شود، همیشه خواهید توانست زمان سرعت‌های متفاوت را افزایش دهید یا به‌جای مسیر هموار، سربالایی را بدوید. یادتان باشد، عددی که ترازو نشان می‌دهد، تنها معیار نیست. اگر از این اشتباهات اجتناب کردید، خوب خوردید اما همچنان با افزایش وزن مواجه بودید، سعی کنید زیاد به عدد تراوز توجه نکنید.

ممکن است نادرست باشد چون وزن ما بسته به این‌که چه زمانی از روز یا چه روزی از ماه خودمان را وزن می‌کنیم، می‌تواند نوسان داشته باشد. همچنین ممکن است توده عضلانی‌تان افزایش پیدا کرده باشد که سنگین‌تر از چربی است. به سایر معیارها توجه کنید، مانند اندازه لباس در تن‌تان، میزان نیرومند شدن‌تان، درصد چربی بدن، یا سایزی که کم کرده‌اید و اگر واقعاً می‌خواهید وزن کم کنید، سعی کنید صبور باشید و به‌خاطر داشته باشید کاهش وزن سالم و درست، زمان می‌برد. حتی اگر زیاد می‌دوید، نباید بیشتر از نیم کیلو در هفته کم کنید.

اشتباه پنجم: آسیب دیدگی

بعضی از دونده‌ها وقتی آسیب می‌بینند و نمی‌توانند بدوند، عادات خورد و خوراک زمان دویدن‌شان را حفظ می‌کنند و ادامه می‌دهند. حتی بعضی از دونده‌ها بیشتر از آن زمان هم می‌خورند زیرا زمان آزادشان را صرف معاشرت، استراحت و خوردن می‌نمایند و طبیعتاً مصرف کالری بیشتر از میزان سوخت شده، منجر به افزایش وزن می‌شود.

 
منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیار5اشتباه رایج دردویدن که باعث می شودنتوانیدوزن کم کنید.
برچسب ها : کالری ,کاهش ,دویدن ,می‌دوید، ,داشته ,ممکن ,برای کاهش ,داشته باشید ,هنگام دویدن ,مصرف کالری ,نوشیدن کالری

کفش ورزشی مناسب راچگونه انتخاب کنیم؟

:: کفش ورزشی مناسب راچگونه انتخاب کنیم؟
چینیان قدیم در گذشته به پا اهمیت زیادی می دادند و ازآن به عنوان «قلب دوم» انسان یاد می کردند. آنها نقاط مشخصی از کف پا را با یکی از حواس پنجگانه مرتبط می دانستند، مثلا منطقه بین انگشت سوم الی پنجم را با چشم و یا پاشنه پا را با عصب سیاتیک ارتباط می دادند. در پیشینه ادب فارسی نیز از نقش کفش مناسب و راحت در قالب ضرب المثل های معروف بسیار یاد شده است ضرب المثل های «تهی پای رفتن به از کفش تنگ» یا «لنگه کفش در بیابان غنیمت است» همگی نشان دهنده تجارب پیشینیان ما در مورد کفش راحت و مناسب بوده است.

انتخاب کفش مناسب با اندازه و شکلی مطلوب یکی از نکات قابل توجه برای افرادی است که ورزش می کنند، به راستی کفش ورزشی مناسب باید چه شاخص هایی داشته باشد و آن را چگونه انتخاب کنیم؟
تهیه کفش ورزشی مناسب که امروزه به عنوان یکی از ابزار اصلی هر رشته ورزشی مطرح است برای اجرای بهتر ورزش بسیار مهم بوده و دارای سه کارکرد اصلی حفاظت از پا، راحتی و حمل وزن بدن است.

به طور کلی عناصر آناتومیک و فیزیولوژیک به طور همزمان سبب حرکت موثر می شوند. درحرکت سه فاکتور حرکت ایمن، حرکت موثر و حرکت با کیفیت بسیار مهم است.آناتومی اصلی یک پا را ۲۶ استخوان، ۳۳مفصل، ۱۹عضله و یک گروه از لیگامنت ها تشکیل می دهند. ساختار پا نقش بسیار مهمی درحرکت دارد. علوم حرکت شناسی و بیومکانیک در حرکت پا بسیار به یکدیگر وابسته هستند.یک پا به طور متوسط روزانه ۱۰هزار بار با زمین برخورد می کند و به طور میانگین ۱۸۶هزار و ۷۵ کیلومتر را در طول زندگی طی خواهد کرد، در پرش یک پا و یا دریک گام بلند حدود ۳۱۵ و نیم کیلومتر فشار روی پای ورزشکار وارد می شود.
درپا سه مکانیسم ذخیره انرژی (جذب شوک) شامل کشش تاندون آشیل، صاف شدن قوس پا و بالشتک زیرپاشنه پـا وجود دارد.

● ساختار کفش ورزشی
برای رعایت سه فاکتور مهم درحرکت باید توجه زیادی به پا داشته باشیم و برای رسیدن به این هدف باید کفش مناسبی را انتخاب کنیم.
یک کفش ورزشی مناسب دارای آناتومی خاص خود بوده که قسمت های مهم آن شامل محل شست پا، پشت پاشنه، داخل کفی، وسط کفی، خارج کفی، گردنی مچ پا و زائده پاشنه است.

● چند نکته برای انتخاب کفش مناسب ورزشی
۱) کفش باید اندازه پا باشد نه اینکه صرفاً زیبا باشد.
۲) در هنگام خرید هر دو لنگه کفش را امتحان کنید.
۳) وقتی کفش را پوشیدید بایستید و مطمئن شوید که در پنجه پا سه تا ۱۲میلیمتر از انگشت شست پا فضای خالی وجود دارد.
۴) هرگز کفش تنگ به امید اینکه جا باز می کند نخرید.
۵) کفشی بخرید که برای ورزش مورد نظر طراحی شده باشد.
۶) اگر پای شما به چرم روی کفش فشار می آورد به طوری که سبب بیرون زدگی از کفش می شود آنرا کنار بگذارید .
۷) کفشی بخرید که به اندازه کافی حرکت را کنترل کند.
۸) افراد با قوس کف پای زیاد از کفش هایی استفاده کنند که انعطاف پذیری بالایی داشته باشد و از پوشیدن کفش هایی که پا را محدود می کند خودداری کنند.
۹) افراد دارای کف پای صاف باید کفش دارای لایه میانی بسیار سفت برای کنترل حرکت و کاهش میزان چرخش داخلی بپوشند .
۱۰) افرادی که دارای قوس کف پای طبیعی هستند باید کفش هایی بپوشند که برآمدگی مختصر دارد.

● انواع کفش ورزشی
۱) کفش پیاده روی: راه رفتن متداول ترین فعالیت حرکتی انسان بوده و آزاد بودن و در هم نپیچیدن پا هنگام راه رفتن نکته بسیار مهمی است. همین موضوع درباره پاشنه کفش هم صادق است. کفش باید همیشه با حرکت پا خم شود. سبکی، انعطاف پذیری کفش در پنجه و ضربه گیری از ویژگی های یک کفش پیاده روی مناسب محسوب می شود.
۲) کفش دوومیدانی: امروزه حدود ۲۰۰ نوع کفش رشته ورزشی دو موجود است. تحقیقات نشان می دهد اضافه شدن ۱۰۰گرم به وزن کفش، سرعت دونده ماراتن را یک تا دو دقیقه کاهش و مصرف انرژی را یک درصد افزایش می دهد. دراین کفش ها باید تحرک انگشتان درهر جهت (بالا، پایین، جلو و پهلوها) با آزادی انجام گیرد.

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارکفش ورزشی مناسب راچگونه انتخاب کنیم؟
برچسب ها : ورزشی ,دارای ,هایی ,بوده ,درحرکت ,کفی، ,ورزشی مناسب ,وجود دارد ,کفشی بخرید ,انعطاف پذیری ,بسیار مهمی

کارگاه آموزشی استعدادیابی ورزشی وآنتروپومتری درشهرستان کیاربرگزارشد.

:: کارگاه آموزشی استعدادیابی ورزشی وآنتروپومتری درشهرستان کیاربرگزارشد.

کارگاه آموزشی استعدادیابی ورزشی وآنتروپومتری باحضوردبیران وآموزگاران تربیت بدنی شهرستان کیاردرتاریخ 94/10/24درمحل کانون بشارت وسالن ورزشی پاسداران شلمزاربرگزارشد.

دراین کارگاه یکروزه دکترامانی بااشاره به تفاوت های موجودبین انسان هاازجهات اجتماعی/شخصیتی/آموزشی واستعدادبه تعریف واژه استعداداشاره کرد.به تعبیراستاداستعدادآمادگی ذاتی یااکتسابی برای انجام فعالیت های ذهنی وجسمی است که موجب سرعت بخشیدن به یادگیری شده وبرسطح مهارت تاثیرمی گذارد.استعدادمطلق وغیرقابل تغییرنیست وبه عواملی مانندسن افراد/زمان ومکان وابسته است واین بدان معناست که محیط ووراثت به راحتی می توانندبرشکوفایی یاخاموشی آن تاثیربگذارند.

چندموردازویژگی های افرادمستعدورزشی:

1-به هنگام نمایش توانایی های استثنایی خودافرادی غیرعادی جلوه می کنند.

2-به هنگام رویارویی باانواع ارزیابی ها فعالانه میل به رقابت کردن دارند.

3-توانایی تمرکزروی هدف نهایی رادارندبدون آنکه فاصله ازهدف اهمیتی داشته باشد.

درادامه استادضمن اشاره به الگوی استعدادیابی ورزشی درچندکشوربه الگوی استعدادیابی آقای علی نژاددرایران اشاره کرد.دراین الگو مرحله مقدماتی استعدادیابی از6-10 سال شروع شده ،مرحله دوم ازسن 11-12 سال ومرحله نهایی بالی 16سال است که دراصل به شناسایی نخبگان منجرمی شود.

 

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارکارگاه آموزشی استعدادیابی ورزشی وآنتروپومتری درشهرستان کیاربرگزارشد.
برچسب ها : استعدادیابی ,ورزشی ,آموزشی ,کارگاه ,استعدادیابی ورزشی ,الگوی استعدادیابی ,ورزشی وآنتروپومتری ,کارگاه آموزشی ,آموزشی استعدادیابی ,استعدادیاب

ناهنجاری های اسکلتی دانش آموزان چگونه بوجودمی آید؟

:: ناهنجاری های اسکلتی دانش آموزان چگونه بوجودمی آید؟

 ساختار وجودی انسان از تن و روان تشكیل شده است و سلامت این دو باید در آن واحد در نظر گرفته شود، رابطه تنگاتنگی که بین تن و روان وجود دارد یقیناً سلامتی یكی بر دیگری اثر می­گذارد.خوب راه رفتن، خوب نشستن، خوب ایستادن علاوه بر این كه حركت ها را زیباتر می سازد، با كارایی بیشتر و خستگی كمتر همراه است، چرا كه حداقل مصرف انرژی عضلانی همیشه در وضعیت ایده آل است، ضمن این كه كلیه دستگاه های داخلی بدن در این وضعیت به فعالیت طبیعی خود ادامه می دهند.حمل كیف روی شانه یا یك دست، وزن بالای كیف، عادت انجام تكالیف در حالت نشسته دو زانو و عدم آگاهی دانش­ آموزان از وضعیت بدنی صحیح به ویژه در دوره ابتدایی، ناهنجاری ها و دردهای عضوی متعددی را به دنبال می­آورد. برای پیشگیری از بروز ناهنجاری­ها و دردهای ذكر شده باید عوامل خطرزای مربوط را شناسایی و در راستای رفع آنها به طور جدی اقدام شود.

دانش­ آموزان توجه توجه!

مدرسه خانه دوم دانش آموزان است. قدر مسلم این كه این گروه، ساعات پر انرژی روز را در كانون تعلیم و تربیت می­گذرانند و در این میان ارتباط تنگاتنگی را محیط آموزشی­ تربیتی از جمله فضاها و تجهیزات، همكلاسی­ها و معلم و دست اندركاران محیط آموزشی خود دارند. به عبارتی، فضای فیزیكی مدرسه در كنار عوامل آموزشی و تربیتی، می­تواند عوامل پیا­م دهنده برای دانش آموزان باشد و به میزان یادگیری، رشد شخصیت فردی و اجتماعی و نیز تأمین بهداشت جسمی آنها كمك كند.سنین دانش­ آموزی، سنین رشد است و اكثر ناهنجاری­های ستون فقرات و مفاصل اندام ها، قبل از بلوغ تكامل می­یابند. شناخت بموقع این ناهنجاری­ها در سنین رشد، می­تواند موجب كنترل آسیب و جلوگیری از بروز ناهنجاری­های ساختاری تثبیت شده شود.

كنترل وضعیت بدنی

وضعیت بدنی در نتیجه هماهنگی دائمی عصبی- عضلانی شكل می­گیرد. در وضعیت بدنی خوب، سر و شانه ها به صورت متعادلی روی لگن، ران و مچ پاها قرار می گیرند. چانه هم در همان وضعیت نگه داشته می شود. جناغ، قسمتی از بدن است كه تا حد امكان به سمت جلو كشیده می شود. شكم نیز به سمت عقب كشیده می­شود و حالت صاف پیدا می­كند. انحناهای ستون مهره­ها در حد طبیعی است.

در وضعیت بد، سر به سمت جلو می­آید و زاویه مشخصی در سینه ایجاد می­شود. شكم كامل شل است و به سمت جلو برجستگی دارد. انحناهای ستون فقرات بیش از حد طبیعی است و شانه­ ها نسبت به لگن در قسمت خلفی قرار دارند.

عوامل به وجود آورنده وضعیت بد نیز شامل این موارد است: عوامل عمومی: اختلالات روانی مثل افسردگی؛ شرایط بد بهداشتی، ضعف عمومی طولانی مدت و خستگی طولانی مدت. عوامل موضعی: ضعف یك عضله یا گروهی از عضلات، كوتاهی عضلانی، فشارهای كاری، فشارهای موضعی، درد عضلانی در وضعیت بد و عدم هماهنگی در فعالیت عضلات.

وضعیت صحیح نشستن

بسیاری از كارها به صورت نشسته و روی صندلی انجام می­شود (مانند نشستن در نیمكت و صندلی های مدرسه ، كار با كامپیوتر، بیشتر كارهای اداری، بانك و...) انتخاب یك صندلی مناسب، آرامش را تأمین می­كند و در نتیجه، كارآیی بیشتر می­شود. اما اگر صندلی بدون آگاهی و دقت انتخاب شود، آسایش كاری مختل شده و فرد زود خسته می­شود. قرارگرفتن در وضعیت های نادرست به مدت طولانی، موجب آسیب و بد شكلی ستون مهره ها و درد كمر می­شود. ضرورت دارد كه معیارها و ویژگی های را بشناسیم و با در نظر گرفتن آن بتوانیم صندلی و امکانات مناسب را انتخاب كنیم.

مشكلات ناشی از وضعیت بدنی غلط

وضعیت غلط مثل ایستادن و راه رفتن با شانه های افتاده و قوز كرده، نه تنها موجب ناراحتی­های مختلفی مثل كمردرد، سینه درد و خستگی عمومی می­شود، بلكه موجب سردرد و تا حدود زیادی باعث ناراحتی­های دندان می­شود.وقتی كه ما از عینك استفاده می كنیم، اگر قاب آن كاملاً اندازه نباشد، مشكلاتی ایجاد می كند. اگر پرهای بینی باریك باشد، عینك ممكن است پایین بیفتد و فرد خود به خود سرش را برای جبران این امر و ایجاد موازنه به عقب فشار دهد تا بتواند تعادل خود را حفظ كند.

در نتیجه شانه ها و ستون مهره ها به طور خودكار، وضعیت جدید به خود می­گیرد كه به زودی عضلات، وترها و مفاصل درد خواهند گرفت و سفت خواهند شد. اگر عینك روی بینی به پایین بلغزد، روی سوراخ های بینی فشار خواهد آورد و این فشار باعث می شود كه فرد از راه دهان تنفس كند و تنفس دهانی به عضلات قفسه سینه و دیافراگم فشار می­آورد و باعث خستگی می شود. بنابر این واضح است كه یك مشكل ناچیز می تواند وضعیت نادرستی را ایجاد كرده و ناهنجاری های دنباله داری را به وجود آورد.

عوارض حمل كیف روی شانه یا دست

گروهی از دانش آموزان عادت دارند كیف مدرسه را كه گاهی اوقات بسیار سنگین است، روی یك شانه یا در دست بگیرند كه به علت تكرار این عمل برای بخشی از اعضای بدن، زمینه­ هایی برای ایجاد تغییر شكل به وجود آورده و بدون آگاهی لازم این روال ناهنجاری هایی را به دنبال خواهدآورد.

دانش آموزان ابتدایی بیشتر از سایر دوره ها از كوله پشتی استفاده می نمایند و عادت حمل كیف هم معمولاً روی پشت است. ولی در دوره های بالاتر، دانش آموزان بیشتر از كیف­های دستی استفاده می­كنندكه نحوه حمل آن بیشتر روی یك شانه و یا در دست است.

دانش­ آموزانی كه عادت دارند كیف خود را روی شانه و یا در دست حمل كنند، قوز پشتی بیشتری دارند كه این عارضه باعث درد كمر می شود. همچنین دانش آموزانی كه كیف سنگین حمل می كنند، دچار گودی كمر می شوند؛ زیرا كه وزن كیف موجب افزایش قوس ستون فقرات كمری می شود.

وضعیت نامناسب هنگام انجام تكالیف مدرسه

گروهی از دانش آموزان، به ویژه در دوره ابتدایی، عادت دارند تكالیف خود را در حالت نشسته انجام دهند. استفاده از میز و نیمكت، بهترین حالت برای انجام تكالیف مدرسه است. نبود تناسب میز و صندلی با جثه دانش آموزان، می تواند باعث عدم تمایل آنان به استفاده از میز و صندلی برای انجام تكالیف در منزل باشد. تحقیقات متعددی در این زمینه انجام شده و ثابت كرده كه انجام تكالیف مدرسه به صورت نشسته(چهار زانو یا دو زانو) و یا ایستاده، عوارض و ناراحتی های بدنی فراوانی از جمله قوز پشتی، گودی كمر، درد قفسه سینه و ... را به دنبال می آورد. در سنین ده سال به بالا، عادت انجام تكالیف در وضعیت ایستاده شایع­تر است. دانش آموزانی كه در وضعیت نشسته تكالیف خود را انجام می­دهند، قوز پشتی در آنها بیشتر است. از آنجایی كه در وضعیت نشسته انجام تكالیف، عضلات جلو قفسه سینه در طول كوتاه خود قرار می گیرند، در صورت تكرار این وضعیت، عضلات جلوی قفسه سینه كوتاه و عضلات پشتی كه در طول بلند قرار می گیرند كشیده می شوند.

دانش آموزانی كه در وضعیت نشسته(دو زانو یا چهار زانو) تكالیف خود را انجام می دهند، درد پا در آنها بیشتر است.در وضعیت نشسته روی زمین، چون پاها در وضعیت مناسبی قرار نمی گیرند، فشار زیادی روی بافت های عضلانی ساق پا اعمال می گردد كه در درازمدت موجب بروز درد می گردد.

 

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیارناهنجاری های اسکلتی دانش آموزان چگونه بوجودمی آید؟
برچسب ها : وضعیت ,انجام ,دانش ,تكالیف ,آموزان ,نشسته ,انجام تكالیف ,دانش آموزان ,وضعیت بدنی ,وضعیت نشسته ,قفسه سینه ,انجام تكالیف مدرسه ,برای انجام تكالیف ,

بیماری صرع چیست ومبتلایان به صرع درزنگ ورزش مجازبه انجام چه فعالیت هایی می باشند؟

:: بیماری صرع چیست ومبتلایان به صرع درزنگ ورزش مجازبه انجام چه فعالیت هایی می باشند؟

 صرع یک بیماری مغزی است که موجب قطع ارتباط طبیعی بین سلول های عصبی مغزی می شود. در این بیماری، فرد دچار تشنج های مکرر می شود. صرع انواع مختلفی داردکه دربسیاری ازانواع آن فرد بدون علائم خاصی بطور ناگهانی دچار تشنج می گردد لذا فرد نمی تواند زمان تشنج خود را بخاطر آورد و آنرا پیش بینی کند.صرع حملاتی را ایجاد می‌کند که تفاوت‌های زیادی بین انواع آنها در شکل ظاهری، تاثیر روحی کودک و نحوه برخورد با آن دارند.

انواع صرع:

1-صرع ابسانس یاصرع کوچک

صرع کوچک بیشتر در کودکان 6 تا 14 ساله دیده می‌شود و حملات آن شبیه غش نیستند. در این نوع صرع باعث ایجاد عدم شناخت گذرا و بسیار کوتاه مدت بدون از دست رفتن تعادل و سقوط روی زمین می‌شود. در حقیقت کودک دچار خیرگی و پلک زدن چند ثانیه‌ای می‌شود و بعد بلافاصله ادامه کار قبلی خود را انجام می‌دهد که این حملات می‌تواند در طول روز بسیار زیاد باشد. معمولا این صرع در دوران مدرسه دیده می‌شود و می‌تواند منجر به افت تحصیلی شود.

نحوه برخورد مناسب در زمان تشنج این گونه است که باید به کودک آرامش و اطمینان داده و به او کمک نمایند تا نکات کلیدی درس را حفظ کند و ضمنا هر چه سریعتر به پزشک متخصص ارجاع شود.

2-صرع گراندمال یا صرع بزرگ

حالت تشنج تمام بدن فرد را می‌گیرد و بیمار ناگهان به زمین می‌افتد. بیهوش شده و دست و پا می‌زند. گاه بی‌اختیار ادرار می‌کند یا زبانش می‌گیرد. از دهان بیمار کف خارج می‌شود. گاه این حالت سه تا پنج دقیقه طول می‌کشد و سپس بیهوش می‌آید و چیزی به خاطر نمی‌آورد. ولی حالت گیجی و کوفتگی دارد. این حمله ناشی از یکسری مکانیسم‌های خاص مغزی است و ما برای اینکه حمله زودتر خاتمه یابد با اعمال خود نمی‌توانیم سیر آن را تسریع کنیم.

معلمین باید در زمان تشنج دانش‌آموز مبتلا به صرع اقداماتی را انجام دهند؛ از جمله این که در زمان بروز حمله خونسرد باشند و به سایر کودکان اطمینان دهد که وی در عرض چند دقیقه بهبود خواهد یافت. همچنین کودک مصروع را به آرامی و با احتیاط روی زمین خوابانیده و اطراف او را از آنچه که امکان صدمه رساندن دارد، تخلیه کنند.

در اقدام بعدی چیزی صاف و نرم زیر سر او بگذارد تا به زمین برخورد نکند و کودک را به یک پهلو بچرخانید تا راه هوایی او تمیز بماند و ترشحات دهانش خارج شود. سعی در بازکردن دهان با زور و همچنین نگه داشتن زبان وی نداشته باشد و چیزی در دهان کودک نگذارد. مایعات و یا غذا در دهان وی نریزد. فقط وقتی هوشیاری کودک کاملا طبیعی شد، می‌تواند به وی آب بنوشاند. سعی در جلوگیری از حملات تشنجی با گرفتن وی نداشته باشد.وقتی حمله تمام شد، کودک تا به دست آوردن هوشیاری کامل استراحت کرده و بعد از اتمام کامل حمله کودک را تشویق به شرکت در فعالیت کلاس کند و این موضوع به لحاظ روانی برای کودک راحت‌تر است .نکته مهم برای دانش آموزان مبتلا به صرع این است که اگر شرایط او در وضعیت خاصی بود سریعا به اورژانس جهت انتقال کودک به بیمارستان اطلاع داده شوددرصورتی که بیمار علائم صرع مداوم (استاتوس) را داشته باشد یعنی بدون اینکه هوشیاری خود را به دست آورد، مجددا تشنج کند یا اینکه بعد از 10 دقیقه هنوز حمله به اتمام نرسیده باشد و یا اگر بیمار حین حمله ضربه به سر داشته باشد و یا استفراغ‌های مکرر نموده و هوشیاری بیمار به حالت عادی برنگردد حتما باید به اورژانس مراجعه شود.

اولیای مدرسه باید شرایط را برای دانش‌آموزان دیگرتفهیم کند به این صورت که وقتی حمله صرع با رفتارهای غیرعادی و یا اتوماتیک و یا تشنج در کلاس رخ دهد، تمامی کلاس تحت تاثیر قرار می‌گیرد. بچه‌ها ممکن است بترسند و نسبت به وضعیت حادی که برای فردی که چند لحظه پیش کاملا نرمال بوده است، مضطرب شوند و یا خود را مسئول بدانند، در چنین مواقعی نیاز است به بچه‌ها اطلاعات منطبق با واقعیت و متناسب با سن آنها داده شود.

همچنین باید به آنان اطمینان داد که حمله فوق برای فرد مصروع و یا سایر کودکان خطری ندارد. زیرا در صورت عدم تفهیم شرایط برای کودکان ممکن است ترس اطفال نسبت به حمله بیمار تبدیل به ترس از خود کودک مبتلا به صرع شود و از وی دوری کرده و یا او را مورد اذیت و آزار قرار دهند (و یا هر دو مورد ) وقتی معلم آنچه راکه اتفاق افتاده برای دانش آموزان دیگرتوضیح دهدوبه سوالات آنهاپاسخ داده  و به آنها اجازه دهد احساس خود را در این رابطه بیان کنند، ضربه روحی و اجتماعی ناشی از صرع برای خود کودک و اطرافیان او کمتر خواهد شد.

پیشگیری از تشنج در مدرسه

با مصرف منظم داروها حملات بسیاری از کودکان کنترل می‌شود. مصرف بعضی از داروها به شکل سه یا چهار وعده در روز است و خواه ناخواه در زمان مدرسه نیز بایستی مصرف شوند. لذا مصرف صحیح و به موقع دارو الزامیست و با نظارت والدین و معلم می‌باشد.

در بعضی مدارس دارو نزد معلمین و مسئولین مدرسه نگهداری می‌شود و به موقع به کودک داده می‌شود و خود کودک نیز بایستی از اینکه دارو را سر وقت مصرف کند، احساس مسئولیت داشته باشد.

اگرچه عوارض داروهای ضد تشنج، خفیف است ولی خستگی، کندی، خواب‌آلودگی غیرمعمول، تهوع و سایر علائمی که نشان دهنده نامساعد بودن سلامتی کودک است، باید فورا به مسئولین و والدین آنها اطلاع داده شود.

منبع : کارشناسی تربیت بدنی شهرستان کیاربیماری صرع چیست ومبتلایان به صرع درزنگ ورزش مجازبه انجام چه فعالیت هایی می باشند؟
برچسب ها : کودک ,حمله ,تشنج ,می‌شود ,بیمار ,داده ,زمان تشنج ,داشته باشد ,برای دانش ,دانش آموزان ,اطلاع داده